Μικρος πριγκηπας

Ο μικρός Ναυτίλος

2007-04-04T00:02:00.000+03:00

...

Είσαι νέος -το ξέρω- και δεν υπάρχει τίποτε.

Λαοί, έθνη, ελευθερίες, τίποτε.
Όμως είσαι. Και την ώρα που

Φεύγεις με το 'να πόδι σου έρχεσαι με τ' άλλο
Ερωτοφωτόσχιστος

Περνάς θέλεις δε θέλεις

Αυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλα
Εναντίον μας. Όσο η φωνή σου αντέχει.

Πως της παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνεις
Πάλλονται κάτω απ' το δέρμα σου οι μυώνες
Ή τα ζώα που πίνουν κι υστέρα κοιτούν
Πως σβήνουν την αθλιότητα: ίδια εσύ
Παραλαμβάνεις απ' τους Δίες τον κεραυνό
Και ο κόσμος σού υπακούει. Εμπρός λοιπόν
Από σένα η άνοιξη εξαρτάται. Τάχυνε την αστραπή

Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.

...

Τι TV...

2006-10-07T11:42:00.000+03:00

Βρε παιδιά πού χάθηκαν από την τηλεόραση όλα εκείνα τα ωραία παιχνίδια που βλέπαμε παλιά;;; Θυμάμαι γύριζα από το σχολείο και έβλεπα ρουκ ζουκ, το απόγευμα κόντρες ή κόντρα πλακέ και πιο παλιά τον τροχό της τύχης(θέλω!) με την κρίστα που άνοιγε τα γράμματα… τι να πω;; τώρα αντί για χρεοκοπία βλέπουμε το ζονκ και το ντιλ με τον υπερ-εκνευριστικό Φερεντίνο που κάθε μέρα λυπάμαι να τον βλέπω να σπαράζει η ψυχή του όταν χάνει ο κάθε κακομοίρης που η απελπισία του σημαίνει νούμερα και το φαντομά Μικρούτσικο. Αλήθεια δεν έχει βαρεθεί πια να τρέχει και να φωνάζει σαν τη μαϊμού στο τσίρκο;; άσε που έβαλε το γιο του «μουσικό» λέει στην κριτική επιτροπή του dream show… Ξέρετε πόσοι και πόσοι μουσικοί παρακαλάνε για ένα νυχτοκάματο;;; Η απόλυτη ξεφτίλα πια.

Τουλάχιστον στα παλιά παιχνίδια, ακόμη και στον εκατομμυριούχο ή στο θησαυροφυλάκιο μάθαινες κάτι, συμμετείχες… Αυτά φέτος τόσο βαρετά και ανούσια. Ευτυχώς υπάρχει και του Παπαδόπουλου στη νετ αλλά όταν σου μπαίνουν απέναντι ο Χατζηνικολάου με τη Ζαχαρέα, η Στάη και ο Ευαγγελάτος… Ιιιιιιιιιιιιιιιιιιι (που λέει και η Ζούμπι)… Τι τόλμησα να εκστομίσω; Τα μάθατε τα νέα; Ο Ευαγγελάτος έμεινε μόνος του!!!! Ναι, ένα κοσμοϊστορικό γεγονός!!! Ούτε για την απεργία των δασκάλων τόση ανάλυση!!! Παραλίγο να τη λυπηθώ την καημένη τη Στάη που δε θα παίρνει πια τα χιλιάδες ευρώ!! Μήπως βρε παιδιά να οργανώσουμε έναν έρανο;;; κρίμα η κοπέλα…

Λιοιπόν τώρα πρέπει να φύγω, πάω να δω λίγη βέρα να έρθω στα ίσα μου γιατί συγχύστηκα!!! Ακρίτα=Θεά!!

Θεσσαλονίκη

2006-10-05T12:32:00.000+03:00

Είδα πριν λίγες μέρες την εκπομπή του Τσίμα για την Θεσσαλονίκη. Όποιος δεν την είδε, έχασε. Βρείτε την στα torrent αν τα καταφέρετε. Μίλησε κυρίως για την ιστορία της πόλης, το πολιτισμικό και πολιτικό της υπόβαθρο, προσπαθώντας να αναλύσει την διαφορετικότητα της.

Η Θεσσαλονίκη λοιπόν πρώην πολιτισμικό κέντρο της Ελλάδας, κέντρο υποδοχής μεταναστών, ζωντανή, σφύζουσα πόλη. Οι Θεσσαλονικείς που αγαπούν την πόλη τους και δηλώνουν "πρώτα Θεσσαλονικείς και μετά Έλληνες". Η Θεσσαλονίκη που ψηφίζει δεξιά, ιδιόμορφα συντηρητική, θέλει να αναβαθμίσει το ρόλο της αλλά ξέρει ότι δύσκολα θα τα καταφέρει. Κοντράρεται με την Αθήνα για έργα, εξουσία, προσοχή. Χάνει τον αγώνα, απογοητεύεται και αφού δεν είναι νικήτρια προσπαθεί να "αθηνοποιηθεί" ώστε να ανελιχθεί.

Έτσι ή αλλιώς η πόλη αλλάζει. Κάποιοι ακολουθούν, άλλοι αντιστέκονται. Όσο είμαστε εδώ, θα παρακολουθούμε.

Διαβάζω :(

2006-09-28T21:21:00.000+03:00

Ναι υπάρχω! Ζω ακόμη, παλεύω εναντίον των εχθρικών δυνάμεων της σατανικής, αχόρταγης, ανθρωποφάγας εξεταστικής η οποία εφέτος μας ήρθε εις διπλούν, έτσι για να την εμπεδώσουμε…

Εκτός των άλλων επέστρεψα στην απλή πλην τίμια PSTN γραμμούλα μου καθώς προσπάθειες να συνεννοηθώ με τον ΟΤΕ απέβησαν άκαρπες. Η συμπαθέστατη κυρία στο 134 με ενημέρωσε πως δεν μπήκε ακόμη η DSL την οποία ζήτησα (και πλήρωσα) προ μηνός, καθώς η γραμμή μου είναι λέει PCM και όχι κανονική. Στον τοπικό ΟΤΕ με ενημερώνουν πως η γραμμή μου δεν είναι δυνατόν να μεταβληθεί σε κανονική, τουλάχιστο για ένα δυο μήνες ακόμη, αλλά «δουλεύουν πάνω στο θέμα»… Πάντως αν θέλω μπορώ να πάρω πίσω τα χρήματα του πακέτου, στέλνοντας αίτηση με fax στα κεντρικά, που θα ειδοποιήσουν το κατάστημα που θα ειδοποιήσει εμένα να περάσω απ’ εκεί.

Ίσως να είναι και καλύτερα, χωρίς internet μπορεί και να περάσω κανένα μάθημα. Φοιτητικό internet μες την εξεταστική θέλεις πουλάκι μου; Σε πιάσαμε.

Καλό κουράγιο σε όσους είναι στις επάλξεις,

Πριγκηπικούς χαιρετισμούς!!

Μ'αγαπά, δε μ'αγαπά...

2006-09-01T15:12:00.000+03:00

Πόσες ώρες-λεπτά-δευτερόλεπτα έχει να μου τηλεφωνήσει;

Τώρα γιατί μου το είπε αυτό;

Να του στείλω ή όχι; Κι αν ναι τι να του πω;

Μήπως δεν πρέπει;

Τι θα σκεφτεί; Λες να ενδιαφέρεται; Θα βάλω το Γιώργο ή τη Μαρία να τον ψαρέψει.

…

Δε γίνεται άλλο, θα του πω να χωρίσουμε.

Βαρέθηκα να ακούω συγνώμη.

Δεν είναι 1. το ψέμα

2. η αδιαφορία

3. τα νεύρα

4. η ειρωνεία

5. η ζήλεια

6. η αχαριστία

Φεύγω για το 7. την απιστία (Ε, τώρα τι να πεις…)

…

«Σ’αγαπώ, δε σήμαινε τίποτα για μένα. Το έκανα σε μια στιγμή αδυναμίας, Συγνώμη μωράκι μου.» (= «ήθελα μόνοι να **** μια άλλη»)

Λες να το έκανε αλλά να μ’αγαπάει;

Κι αν λέει αλήθεια;

Αλλά εγώ ποτέ δε θα το έκανα.

Γιατί ρε γαμώτο; :(

…

-Δεν ξέρω τι να κάνω. Προτιμάει τους φίλους του από μένα. Όλο Champions League , Πανάθα και Εθνική. Τουλάχιστον νικήσαμε τους Αμερικανούς…

Γεύση πικρόγλυκη ή γλυκόπικρη. Αλλά πόσες και πόσες φορές τα έχετε ακούσει από κολλητούς και μη;

Αλλά αν το σκεφτείς είναι το πιο μεγάλο που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος. Να ψάχνει την αγάπη, αφοσίωση, το παρεάκι του. Κάποιον να ανοίξει την ψυχούλα του. Και να δεχτεί την ψυχούλα του άλλου.

Κι άμα με ρωτάνε τι να πω η μαργαριτούλα; Τι να πεις κι εσύ; Θα γίνεις κακιά χωρίς να το θέλεις ή θα τα παρουσιάζεις όλα όμορφα και θα γίνεις χειρότερος. Όμως η αλήθεια είναι πιο χρήσιμη.

Σε περίπτωση ανάγκης έχε πάντα μια μαργαρίτα στο πορτοφόλι σου. Μπορεί να διαψευστεί εύκολα και χωρίς παρεξηγήσεις (σε αντίθεση με σένα), ενώ θα έχεις κερδίσει και ένα χαμόγελο σε ένα συννεφιασμένο προσωπάκι!

Επιστροφές καταστροφές...

2006-08-30T23:58:00.000+03:00

Επιστροφή στη σκληρή πραγματικότητα.. αναγκαστική προσγείωση λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών, διπλής εξεταστικής και διψήφιων χρωστούμενων, με την πρώτη να έχει ξεκινήσει ήδη, βρίσκοντας με τελείως στον κόσμο μου!

Δεν ξέρω για σας, εδώ τα πράγματα είναι σκούρα :)

Σημαντική ανακοίνωση: από αύριο θα γράφει στο blog και το λουλουδάκι μου! Αναμείνατε σπέσιαλ post!!

Καλοκαιρινές διακοπές, για πάντα!

2006-08-17T06:32:00.000+03:00

Αγαπητοί μου αναγνώστες,

Το τραινάκι φτάνει αύριο με το καλό στον προορισμό του…

Αιτούμαι 7ήμερη άδεια από το blog, το διάβασμα, τις εργασίες, τα πάντα!

Επιστρέφω δριμύτερος σε μια εβδομάδα, καλές διακοπές σε όσους μπορούν, καλό κουράγιο στους υπόλοιπους…

Υπόσχομαι φωτογραφίες!

Τα λέμε σύντομα!

Η Μιράντα στην θάλασσα

2006-08-16T08:09:00.000+03:00

Κόκκινη κλωστή δεμένη,

στην ανέμη τυλιγμένη,

δωσ’ της κλώτσο να κυλίσει,

παραμύθι να ‘ρχινήσει…

Θυμάστε φυσικά τη Μιράντα, τη σοφή μας χελώνα! Η Μιράντα που λέτε, δεν είναι μια απλή χελώνα, είναι νεροχελώνα! Φανταστείτε λοιπόν πόσο της αρέσει να πηγαίνει στην θάλασσα… Είδε καλό καιρό η χελώνα μας, αποφάσισε μια και δυο να πάει στην παραλία. Μετά από λίγες ώρες δρόμο, φτάνει σε μια όμορφη παραλία, καθαρή, ζεστή, ηλιόλουστη, με άμμο χρυσαφιά! Πολύς κόσμος, πανικός! Διαλέγει ένα μέρος, απλώνει χέρια, πόδια και ουρίτσα και απολαμβάνει τον ζεστό ήλιο…

Εκεί λοιπόν που λιαζότανε, ξέρετε πόσο αρέσει στις χελώνες να λιάζονται, έρχεται ένα μπαλάκι και χτυπάει στο καβούκι της (τοκ!). Ανοίγει ένα μάτι η Μιράντα και βλέπει ένα παιδάκι να τρέχει προς το μέρος της.

-Συγνώμη καλέ κυρία, της λέει ενώ όπως έτρεχε τη γέμιζε άμμο, αλλά κι εσείς που πάτε και απλώνετε το καβούκι σας, δε βλέπετε ότι παίζουμε;

Η Μιράντα που έπιασε τον εαυτό της να φέρνει στο μυαλό της βρεφοκτόνους βασιλιάδες της χριστιανικής περιόδου, στεναχωρέθηκε. Βρε λες να άρχισα να γερνάω, αναρωτήθηκε. Ξαναστρώνεται λοιπόν στην άμμο, κλείνει τα μάτια και περιμένει τη γλυκιά ζέστη του ήλιου να την πείσει να μπει στη δροσερή θάλασσα. Δεν πέρασε ένα λεπτό και εμφανίζεται ένα Peugeot κάμπριο. Για την ακρίβεια δεν εμφανίζεται, όπως έρχεται με 200, τραβάει χειρόφρενο 1 μέτρο πριν την Μιράντα και κάνοντας μια σούπερ σπέσιαλ στροφή παρκάρει ακριβώς πάνω απ’ τη χελώνα μας, φυσικά υπό τον ήχο του Galvanize. Η Μιράντα μας λοιπόν, ξαπλωμένη ανάσκελα με θέα την ανάρτηση του Peugeot, όπως φαντάζεστε δε εκτίμησε τις οδηγικές ικανότητες αλλά και την μουσική παρέμβαση του 30άρη οδηγού. Περίμενε υπομονετικά τον κύριο να βοηθήσει την αιθέρια συνοδεία του να βγει απ’ την πόρτα του συνοδηγού, μπήκε ύπουλα στο αυτοκίνητο, άνοιξε το καπάκι κάτω απ’ το τιμόνι και αφού ένωσε δυο -τρία καλώδια εξαφανίστηκε με το Peugeot προς το λιμάνι, όπου και την έχασα.

Πριν από λίγο μου τηλεφώνησε από Σκόπελο, όπου έπινε φραπέ αγκαλιά με τον Μήτσο (χελώνος και αυτός), έχοντας μια ολόκληρη παραλία ολόδικιά τους…

Euharistoume kai signomi...

2006-08-15T04:02:00.000+03:00

Είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση σήμερα...
Μιλούσαμε για τους Ολυμπιακούς (αγώνες όχι γαύρους) και κατά πόσο ήταν θετικό εν' τέλει για την Ελλάδα που τους ανέλαβε.
Το debate επεκτάθηκε στον αθλητισμό γενικότερα, στα πριμ των αθλητών, στο 10% που πριμοδοτούνται οι υποψήφιοι μαθητές και γενικότερα στο αν προωθείται παραπάνω του κανονικού ο πρωταθλητισμός στην Ελλάδα ή όχι.
Η μια πλευρά λοιπόν υποστηρίζει ότι καλώς ενισχύονται οι αθλητές, οι Ολυμπιακοί αγώνες, ο αθλητισμός γενικότερα μιας και προσφέρουν στο γόητρο της χώρας, ενώ η άλλη πλευρά υποστηρίζει ότι η οικονομία μας δεν είναι ακόμη αρκετά ισχυρή ώστε να ασχολείται με "ψυχαγωγία" αλλά πρέπει να επενδύσουμε πρώτα σε υποδομές. Ο ένας έλεγε ότι η οικονομία μας δέχθηκε ώθηση απ' τους Ολυμπιακούς, ο άλλος ότι η ώθηση ήταν μικρή σε σχέση με τα δάνεια που πήραμε.
Το θέμα κατέληξε στο εξής: πόσο αξίζει το γόητρο της χώρας, κατά πόσο η γνώμη των ξένων για την Ελλάδα επιρρεάζει την καθημερινή μας ζωή, αξίζει οικονομικά η επένδυση στον αθλητισμό; Ποιο το ποσοστό των Ελλήνων που θεωρεί ότι ωφελήθηκε α)προσωπικά β)σαν χώρα από τους Ολυμπιακούς και ποιό ότι βλάφθηκε;
Πολύ θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας...

Θάλαττα, θάλαττα!

2006-08-14T03:26:00.000+03:00

Σήμερα χαλάρωσα !

Λίτσα Πατέρα

2006-08-13T08:15:00.000+03:00

Είχα μια συζήτηση σήμερα με μια φίλη που δουλεύει σε μια μεγάλη εταιρία κινητής τηλεφωνίας, πολύ ενδιαφέρουσα. Μου έλεγε λοιπόν, ότι προβλέπεται η εξαφάνιση των εταιριών κινητής-σταθερής σε λιγότερο από 10 χρόνια. Το μέλλον λέει είναι στο internet. Γι αυτό και τώρα δουλεύουν πάνω στη μετατροπή της εταιρίας από κινητή σε παροχέα internet. Σύμφωνα λοιπόν με την εταιρία αυτή σε λίγα χρόνια θα υπάρχει παντού ασύρματο δίκτυο (internet), όλοι μας θα έχουμε αντί κινητού, palmtop με δυνατότητα κλήσης μέσω internet (δες skype, msn, icq κλπ), οπότε θα πληρώνουμε μόνο την πρόσβαση στο δίκτυο..

Βρε λες;;;

Φτάνει!!

2006-08-12T07:06:00.000+03:00

Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ EINSTEIN ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ MURPHY.

Κάθε εργασία διαστέλλεται τόσο, ώστε να καλύψει το χρόνο που μπορούμε να διαθέσουμε

Όχι άλλες εργασίες καλοκαιριάτικα, φτάνει!
Όχι άλλο κάρβουνο!

Απόγευμα

2006-08-11T07:46:00.000+03:00

Όπως βλέπετε έφτασε η φωτογραφική μου! Ορίστε, δείτε μέσα απ’ τα μάτια μου…

Απόγευμα. Λίγο μελαγχολικό μου φαίνεται. Αλλά όμορφο.

Εσύ εκεί πέρα μακριά… μου έλειψες.

Θεσσαλονίκη

2006-08-10T07:07:00.000+03:00

Το πρώτο που θα κάνω μόλις φτάσω Θεσσαλονίκη:
πρωινό στο Χατζή, μια μπουγατσούλα τυρί και μετά καφές ελληνικός και στην άμμο παρακαλώ, σερβιρισμένος με το λουκούμι και τα μπισκοτάκια του …

Ταυτόχρονα κόβεις κίνηση στην Εγνατία – Καμάρα, απολαμβάνοντας καλοκαιρινούς ρυθμούς.. Θέλωωωω!!!

Διακοπές!!!

2006-08-09T23:54:00.000+03:00

Δείτε το τραινάκι!!!

Την ιδέα την πήρα απ' το Θάνο και πολυ με άρεσε!!

Διακοπές! Επιτέλους μου φτάνουν τα δάχτυλα να μετρήσω τις μέρες που μου έμειναν! :)
Επιτέλους! Έρχομαι!!!

Τα χρόνια τα παλιά…

2006-08-09T07:22:00.000+03:00

Ξέρετε τι μου ‘λειψε; Τα καρτούν τα παλιά!

Πινγκού, Μίκυ Μάους, Φάντομ Ντάκ, Στρουμφάκια, Χελωνονιντζάκια!!

Τον Σκουμπιντού πού τον πας; Τον Καμπαμαρου;;; («το κουτί με το φαγητό μου!!») :)

Μήπως τα έχει εντοπίσει κανείς; Ούτε στο ίντερνετ τα βρίσκω ούτε πουθενά!!

Ένα βήμα πίσω

2006-08-08T07:05:00.000+03:00

Καμιά φορά, σκέφτομαι ότι είμαι νέος, και τρομάζω. Κάνω πίσω ένα βήμα, βλέπω τη σιγουριά μου, την ορμή και τα όνειρά μου και γελάω.

Νομίζω ότι τα ξέρω όλα, ότι όλα τα μπορώ.

Πόσα κρύβει ακόμα η ζωή…

Ξανακάνω ένα βήμα μπροστά και ονειρεύομαι, πολεμάω, ζω.

Τεστ: Τα αποτελέσματα!!!

2006-08-07T07:06:00.000+03:00

Οι απαντήσεις που κερδίζουν:

1. Γιατί δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία;

Πωλίνα
"Γιατί η αγάπη είναι δυνατή σα θάνατος κι η ζήλεια τόσο σκληρή σαν τάφος.." Ψαλμός του Σολομώντα

2. Ο Σκρούτς Μακ Ντακ ήταν ευτυχισμένος; Αιτιολογήστε.

Κατερίνα (life-drops)
Εξαρτάται…αν ο ίδιος νιώθει ότι καλύπτεται από την αγάπη του για τα λεφτά…τότε ναι είναι ευτυχισμένος…αν το δει κάποιος τρίτος…ίσως κρίνει ότι δεν είναι ένα ευτυχισμένο cartoon…

3. Ο Δρακουμέλ ήταν ευτυχισμένος; Αιτιολογήστε.

Siegmunds
οοοοοοοοοοοοοοοοοοοοχι. γιατί δεν είχε ταίρι, και είχε βάλει λάθος στόχους στη ζωή του, να πιάσει τα στρουμφάκια! μπορούσε , απλά, να γίνει vegeterian!

4. Ποιος είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στη Γη;

Mπεεε
Αυτός που νομίζει ότι είναι.

Κατερίνα (life-drops)
Προσωπικά θεωρώ ευτυχισμένο κάποιον που συμφιλιώνεται με τον εαυτό του και τον αγαπάει όπως είναι…με τα ελαττώματά και τα προτερήματά του…έτσι μονάχα θα μπορεί να απολαύσει κάθε σταγόνα της ζωής είτε είναι πικρή είτε είναι γλυκιά…όλα τ’ άλλα έρχονται αρκεί να το θέλει…και απλά…να «ονειρεύεται»…!

5. Είναι δυνατόν να μη μπορεί κάποιος να είναι ακόμα πιο ευτυχισμένος;

Mπεεε
Η ευτυχία δεν έχει μέτρο

Κατερίνα (life-drops)
Αρκεί…να έχει ερμηνεύσει από την αρχή τι σημαίνει για εκείνον «ευτυχία»…και όταν κατορθώσει να πιάσει το «μαξιλαράκι» (όπως στον εκατομμυριούχο…χαχα) που έχει βάλει σα στόχο…να το χαρεί και να το ζήσει πραγματικά…και πάνω απ’ όλα να μην είναι άπληστος…

- Ποιοι ήταν οι 7 νάνοι (ονομαστικά)

Siegmunds
Doc, Grumpy, Happy, Sneezy, Bashful, Sleepy, Dopey.

- Πώς γίνεται η τρύπα στα μακαρόνια (τα μακριά)

Πωλίνα
Σε ένα μηχάνημα.. δε ξέρω την ονομασία....βάζεις το μίγμα κι αφού πιέσεις ένα "μοχλό" προς τα κάτω ανοίγει τρύπα στο ζυμαρικό (λέω εγώ τώρα!!!)

Μπράβο!!! Σας παραδέχομαι, you count!!!! Οι απαντήσεις κρίθηκαν από την 4μελή επιτροπή των Σοφών, όπου υπήρχε ισοψηφία κέρδισαν και οι δυο! :) Συγχαρητήρια σε όλους! Οι νικητές παρακαλώ αφήστε ένα comment με τι θέλετε για δώρο: ματζούνι, καφέ ή BMW. Όσοι θέλουν ματζούνι: email με διεύθυνση ταχυδρομείου, όσοι θέλουν καφέ: email πότε σας βολεύει να περάσετε από τη Νύφη του Θερμαϊκού, όσοι θέλουν BWM: http://www.northpole.com/mailroom/

Άμα κάποιος δε νίκησε και θέλει δώρο, θα το κάνω τον δύσκολο και μετά θα του το δώσω, οδηγίες από πάνω...

Φιλιά πολλά!!!

Καλή μας εβδομάδα!

Περιμένοντας τις απαντήσεις...

2006-08-06T08:18:00.000+03:00

Μέχρι στιγμής έχω λάβει τέλεια email! Φοβερά! :)
Θα περιμένουμε και την Κυριακή μήπως και κανείς ήταν στις παραλίες εε;

Ο νικητής του ματζουνίου-καφεδίου θα ανακοινωθεί Δευτέρα πουρνό πουρνό!

Περιμένοντας τα αποτελέσματα είδα το Hostel, σας παρακαλώ, μη το δείτε...
Απλά απαίσιο, ρηχό, βλακώδες, γεμάτο χαζοαμερικάνικα μυνήματα!

Τεστ!!!!

2006-08-05T10:25:00.000+03:00

Απαντήσεις με email, όοοχι στα comments αλλά στο mikrosprigipas@gmail.com , ξανά: όοοχι στα comments οι απαντήσεις!!!!! Βέβαια μετά θα τις ανεβάσω, αλλά δε θέλουμε να διαρρεύσουν, θέλουμε; Το τελειότερο θα ήταν να τυπώσετε το τεστ και να μου το στείλετε με τις απαντήσεις σκαναρισμένο! Καλά θα με κάνατε λιώμα… Φυσικά οι ερωτήσεις είναι κρίσεως! Κλείστε τα βιβλία, όχι ματιές στα διπλανά γραπτά, ο καθένας ό,τι ξέρει!

Όνομα:

Γιατί δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία;

Ο Σκρούτς Μακ Ντακ ήταν ευτυχισμένος; Αιτιολογήστε.

Ο Δρακουμέλ ήταν ευτυχισμένος; Αιτιολογήστε.

Ποιος είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στη Γη;

Είναι δυνατόν να μη μπορεί κάποιος να είναι ακόμα πιο ευτυχισμένος;

Ερωτήσεις bonus για extra βαθμό:

- Ποιοι ήταν οι 7 νάνοι (ονομαστικά)

- Πώς γίνεται η τρύπα στα μακαρόνια (τα μακριά)

Καλή επιτυχία!

Ευτυχισμένη Ζωή – The Manual - ΙΙ

2006-08-04T08:29:00.000+03:00

Μάθημα 2^ο: οι λεπτομέρειες!

Συνεχίζουμε με το δεύτερο και τελευταίο μάθημα, που αφορά intermediate μαθητές! Προσοχή, μην προχωρήσετε στο δεύτερο μάθημα πριν ολοκληρώσετε το homework του πρώτου! Δεν ξεκινάμε απ’ τις λεπτομέρειες, αλλά απ’ τα βασικά!

Οι «λεπτομέρειες» λοιπόν είναι: περιβάλλον, ασχολίες, χρήμα.

Καλώς ή κακώς οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα. Θέλουμε την αποδοχή, την αναγνώριση από συνανθρώπους μας. Είναι στις δευτερεύουσες μεν, αλλά ανάγκες μας δε. Γι αυτό και η ατάκα «μη σε νοιάζει τι λένε» χωράει πολλή συζήτηση. Σίγουρα πρέπει να διαλέγουμε τους ανθρώπους δίπλα μας, δε μπορεί να νοιαζόμαστε για τη γνώμη του καθενός. Συγκεκριμένους ανθρώπους όμως, πρέπει να εκτιμούμε και να σεβόμαστε. Ζητάμε την αποδοχή τους, δεν είναι κακό να το ξέρουμε και αναλόγως να καθορίζουμε τη στάση μας, πάντα βέβαια μετά από σκέψη και με μέτρο.

Άλλο σημαντικό κομμάτι είναι οι ασχολίες μας. Μας καθορίζουν! Σινεμά, θέατρο, σπορ, τέχνη οτιδήποτε σου ταιριάζει και σε ευχαριστεί είναι και στοιχείο του χαρακτήρα σου. Εκτός των ευχάριστων ωρών που σου προσφέρει, σε χαρακτηρίζει ως άνθρωπο. Προσοχή λοιπόν οι ασχολίες σου να σε γεμίζουν, να αντλείς ευχαρίστηση από αυτές και να μην είναι κάτι που σου επιβάλλει κάποιος άλλος.

Ας κλείσουμε το μάθημα με το χρήμα… Παγίδα! Δεν είναι δύσκολο θέμα, αρκεί να ξέρεις τη θέση του στη ζωή σου. Αν θέλεις να το έχεις ως βασικό στόχο, δεν είναι κακό, αρκεί να είναι συνειδητή επιλογή. Αν πάλι το θέλεις ως μέσο για να πλησιάσεις τα όνειρά σου, πάλι πρέπει να έχεις υπ’ όψιν σου ποιες θυσίες είσαι διατεθειμένος να κάνεις για να το αποκτήσεις και ποιες δεν είσαι. Αν έχεις ξεκάθαρα στο μυαλό σου τα όριά σου, θα κάνεις και τις σωστές για σένα επιλογές όταν έρθει η ώρα, χωρίς να μετανιώνεις για την μια ή την άλλη απόφαση!

Μάθημα τέλος! Φιλιά και αύριο να μου είστε διαβασμένοι!

Ευτυχισμένη Ζωή – The Manual - Ι

2006-08-03T08:45:00.000+03:00

Το μάθημα θα αποτελείται από 2 μέρη. Το πρώτο θα δοθεί σήμερα και περιλαμβάνει τις βασικές αρχές της ευτυχίας, ενώ το δεύτερο αύριο (ελπίζω) που θα προχωρήσει στις λεπτομέρειες. Κατάλληλο για αρχάριους και intermediate :)

Το λοιπόν, θα αφήσουμε στην άκρη τους εύκολους και σύντομους τρόπους, πχ. γράψτα όλα εκεί που δεν πιάνει μελάνη, πάρε ναρκωτικά, γίνε μοναχός/ή κλπ. κλπ. και ξεκινάμε.

Για να είσαι ευτυχισμένος, πρέπει αρχικά να είσαι ικανοποιημένος με τον εαυτό σου. Χαρακτήρας/εμφάνιση, δουλειά/σπουδές, σύντροφος/οικογένεια, μέλλον και μάλιστα με αυτή τη σειρά.

Αρχικά λοιπόν, σκέψου τον εαυτό σου. Σκέψου αρχικά το καλά στοιχεία σου. Τι σου αρέσει σε σένα; Κράτα το σε μια ακρούλα. Τι δε σου αρέσει τώρα. Ποια χαρακτηριστικά σου σε κάνουν να αισθάνεσαι άσχημα κάθε φορά που τα σκέφτεσαι; Τα αλλάζουμε α-μέ-σως! Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Είσαι αντικοινωνικός (και δε σου αρέσει;), τώρα πάρε τηλέφωνο ένα φίλο να βγείτε, ΤΩΡΑ! Είσαι απόλυτος/εριστικός; "This week each one of you has a homework assignment: You're gonna go out, you're gonna start a fight with a total stranger, you're gonna start a fight, and lose." Έχεις extra κιλά; Δίαιτα από τώρα. Όχι απ’ τη Δευτέρα, μόλις κλείσεις τον Firefox ξεκινάς. Αν κάτι σε ενοχλεί στον εαυτό σου, ότι και να κάνεις στη ζωή σου, πάντα θα υπάρχει κάτι να στα χαλάει, να σου θυμίζει «ναι κάνεις αυτό ΑΛΛΑ είσαι έτσι»…

Δουλειά/σπουδές: Φαντάσου πόσες ώρες της ζωής σου θα περνάς στη δουλειά. Μόνο αυτό σου λέω. Σκέψου κάθε μέρα επί 8ώρου να σου σπάνε τα νεύρα. Πολύ αργά για να αλλάξεις δουλειά/σπουδές; Τουλάχιστον προσπάθησε να προσαρμόσεις ή να αλλάξεις μικρές λεπτομέρειες (εξειδικεύσου σε κάτι πιο κοντά στα ενδιαφέροντά σου, κρύψε με κάτι τη θέα απ’ τον σπαστικό συνάδελφο κλπ.).

Σύντροφος: Δεν έβαλα φίλοι σκόπιμα, προσωπικά το βρίσκω από δύσκολο έως απίθανο να κάνεις φίλους τόσο καλούς που θα σου σταθούν σε όλη σου τη ζωή, οπότε ο/η σύντροφος θα αναλάβει το ρόλο… Όλοι μας χρειαζόμαστε κάποιον να μας νοιάζεται και κάποιον να νοιαζόμαστε! Έχουμε ανάγκη παρέα, συμπαράσταση, τρυφερότητα. Τώρα αν δυσκολεύεσαι να βρεις έναν άνθρωπο να σου ταιριάζει, είμαι σίγουρος ότι οφείλεται σε σένα (δες πρώτη παράγραφο). Μόλις αλλάξεις ό,τι σε ενοχλεί στον εαυτό σου, θα βρεις και τον άνθρωπό σου. Όσο για την οικογένεια, αν έχεις αδέρφια είσαι τυχερός, δε χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω (φιλάκια αδερφούλα),!

Μέλλον/όνειρα: Για να κλείσουμε το πρώτο μάθημα, είναι απαραίτητο να κάνεις όνειρα. Μικρά και μεγάλα, ώστε η ζωή σου να έχει στόχο, κατεύθυνση! Δεν έχει σημασία τι όνειρα θα είναι, εξ’ άλλου διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο (δες post «Ο κύριος Καλός και η χελώνα Μιράντα»). Η ζωή σου πρέπει να κατευθύνεται κάπου, να προσπαθείς για κάτι, να τα πετυχαίνεις ή όχι και να συνεχίζεις παρακάτω!

Τέλος πρώτου μαθήματος, ερωτήσεις, σχόλια, απορίες στα comments. Αντιρρήσεις φυσικά και είναι δεκτές, απλά όποιος δε συμφωνεί θα πυροβοληθεί πάραυτα.

Φιλιά και πολύ καλημέρα!!!!

ΥΓ. Στο τέλος έχει τεστ.

Χιτς εν’ Τιπς: Nescafe!

2006-08-02T06:09:00.000+03:00

Μετά από λαϊκή απαίτηση, γύρισα όλα τα café της πόλης, ήπια από προχτές 24 καφέδες, έψαξα σε σκοτεινά σεντούκια, ξεκόλλησα όλα τα χαρτάκια απ’ τα δοχεία Nescafe και τα μελέτησα με τις ώρες, άσε που ξόδεψα ώρες συνδιαλέξεων με τον President Luiz Inácio Lula da Silva… Είμαι πλέον έτοιμος να ανακοινώσω τα μυστικά ενός τέλειου Νες!

Βάζουμε 1-2 κουταλιές καφέ σε φλιτζάνι (όχι κούπα, το σχήμα της εμποδίζει το άρωμα να διαχυθεί!) και τη ζάχαρή μας (πάντα μισή κουταλιά λιγότερη απ’ ότι στον φραπέ!).

Το νεράκι (είπαμε εμφιαλωμένο, δες προ-προηγούμενο post) στο μπρίκι και το βάζουμε στη φωτιά. Τώρα, το νερό μας το θέλουμε καυτό αλλά όχι να βράζει!! Αν δούμε ότι έβρασε (έχε μπουρμπουλήθρες :)) αφήνουμε το μπρίκι εκτός φωτιάς 1 λεπτό να κρυώσει. Αν ρίξουμε βραστό νερό, θα «κάψει» τον καφέ και δε θα μυρίζει ωραία!

Ρίχνουμε λοιπόν 1 κουταλιά απ’ το νερό στην ιδανική θερμοκρασία στο φλιτζάνι μας και ανακατεύουμε για 20’’ με κουταλάκι!

Προσθέτουμε όλο το υπόλοιπο νερό με προσοχή, χύνοντάς το με το μπρίκι από πολύ χαμηλά ώστε να μην δημιουργηθεί αφρός.

Προσθέτουμε τέλος το γάλα (ποτέ από ψυγείο κατευθείαν) πάλι από πολύ χαμηλά!

-δοκιμάστε να πιείτε τον καφέ τρώγοντας μαζί λίγη bitter σοκολάτα.. Θάνατος!

Φιλιά και καλές δημιουργίες!

Περιμένω νέα!!

ΥΓ. Τώρα που το σκέφτηκα, άμα χειμωνιάσει, θα σας πω και για σούπερ σπέσιαλ σοκολάτα…

Ο κύριος Καλός και η χελώνα Μιράντα

2006-08-01T07:34:00.000+03:00

Μια φορά κι έναν καιρό, στην πόλη των Αδιάφορων, ζούσε ο κύριος Καλός, με την αγαπημένη του χελώνα, τη Μιράντα. Ο κύριος Καλός ήταν δυστυχισμένος, η πόλη δεν του άρεζε καθόλου. Όποτε έβγαινε έξω φορώντας όπως πάντα τη ροδακινί του φορεσιά, έβλεπε τους Αδιάφορους με τις γκρι στολές τους και τον έπιανε μελαγχολία. «Δεν ανήκω εδώ», λέει ένα βράδυ απογοητευμένος στη χελώνα του. Τον κοιτάζει η Μιράντα σκεφτική και του «και γιατί δεν φεύγεις, πάμε να βρούμε την πόλη των Καλών!». Ο κύριος Καλός σάστισε, η αλήθεια είναι ότι ποτέ του δεν είχε σκεφτεί να αλλάξει πόλη. Όλο το βράδυ στριφογυρνούσε στο κρεβάτι του και δεν μπορούσε να κοιμηθεί, τα λόγια της Μιράντας τριγυρνούσαν στο μυαλό του. Το πρωί το είχε πάρει απόφαση, μάζεψε τα μπογαλάκια του, πήρε και την Μιράντα στο χέρι και μια και δυο ξεκινάνε να βρούνε την πόλη των Καλών.

Στο δρόμο βρήκαν πολλούς ταξιδιώτες, ποτέ δεν περίμενε ότι τόσοι πολλοί έψαχναν μια πόλη στα μέτρα τους. Άλλοι έψαχναν την πόλη των Επιτυχημένων, άλλοι του Χρήματος, άλλοι των Ερωτευμένων... Όταν τον ρωτούσαν για το πώς θα πάνε στην πόλη που έψαχναν, ο κύριος Καλός αναρωτιόταν γιατί δεν ψάχνουν τη δικιά του πόλη, των Καλών. Μάταια προσπαθούσε να τους μεταπείσει, ούτε ένας δεν άλλαζε γνώμη. Συνάντησε και αρκετούς βέβαια που έψαχναν από μόνοι τους την πόλη των Καλών κι έτσι είχε συνοδοιπόρους.

Πέρασαν από πολλές πόλεις, τόσες που ούτε είχε φανταστεί ότι υπήρχαν. Τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι, τόσο περίεργοι… Η αλήθεια είναι ότι είχε θυμώσει μαζί τους λιγάκι. Πώς είναι δυνατόν να ξέρουν ότι υπάρχει η πόλη των Καλών και να μη θέλουν να πάνε; Άσε τους άλλους, τους Κακούς. Μόλις έμαθαν πού ήθελε να πάει άρχισαν όλοι να γελάνε… Αυτοί χάνουν. Αν και δεν τους πολυκαταλάβαινε, ένοιωθε περήφανος μέσα του, έκανε το σωστό, θα την έβρισκε σίγουρα την πόλη των Καλών. Μάταια προσπαθούσε να μιλήσει στη Μιράντα, απολάμβανε τη διαδρομή και δεν έβγαζε μιλιά…

Η πόλη των ονείρων του δεν άργησε να φανεί. Την είδε μπροστά του, με τους τεράστιους πύργους στο αγαπημένο του χρώμα, σπίτια ροδακινί και όλοι, ω Θεέ μου!, όλοι ήταν ντυμένοι στα ροδακινί!!! Τρελάθηκε απ’ τη χαρά του ο κύριος Καλός! Μέχρι και η Μιράντα είχε ξυπνήσει και τραγουδούσε χαρούμενη στο χέρι του! Βρήκε ένα σπιτάκι (το χρώμα δεν χρειάζεται να σας το πω) και εγκαταστάθηκε την ίδια μέρα!

Ήρθε λοιπόν το βράδυ, ο κύριος Καλός κάθισε στο τραπέζι του να απολαύσει το δείπνο του. Πάνω που η Μιράντα είχε ανοίξει το στόμα της να φάει μια βουκιά, χτυπάει η πόρτα. Ανοίγει και τι να δει, ένας άντρας ντυμένος στα μαύρα. «Ψάχνω την πόλη των Κακών» του λέει. Τι αναίδεια, τι θράσος! «Μακριά από εδώ, φύγε και να μην ξαναγυρίσεις» του φώναξε και του βρόντηξε την πόρτα. Η Μιράντα τον κοιτούσε σκεφτική. «Καλέ μου», του λέει. «Επειδή εσύ βρήκες την πόλη σου, επειδή είσαι και επισήμως Καλός, δε θα πει ότι όλοι πρέπει να είναι. Και μάλιστα, ποιος σου λέει ότι θέλουν να είναι…» Ο κύριος καλός έμεινε με ανοιχτό το στόμα. «Μα αυτό είναι το θέμα χελώνα μου, ότι δε θέλουν…». Η Μιράντα τον κοίταξε θυμωμένα. «Το ότι εσύ αποφάσισες να είσαι Καλός, δε θα πει τίποτα. Για όλους τους Άλλους, δε σημαίνει τίποτα. Το να είσαι Καλός δε σε κάνει πιο άξιο απ’ τον Ερωτευμένο, τον Έξυπνο, τον Πετυχημένο, τον Αδιάφορο ακόμη και τον Κακό. Για αυτούς μη ξεχνάς ότι εσύ κάνεις λάθος. Δεν μπορείς να κρίνεις κανέναν για τις επιλογές του, όπως και αυτοί δεν μπορούν να κρίνουν εσένα. Το αν θα διαλέξεις να ζεις μόνο με τους Καλούς ή θα αναμιχθείς με τους Υπόλοιπους είναι ένα άλλο θέμα, είσαι ελεύθερος να κάνεις ότι νομίζεις ότι θα σε κάνει ευτυχισμένο. Ποτέ όμως μην κρίνεις κάποιον για τις επιλογές του. Δεν είσαι υπεράνω κανενός. Δεν είσαι πιο άξιος από κανέναν. Ζήσε τη ζωή σου όσο πιο ευτυχισμένα μπορείς και μην αναλώνεσαι κάνοντας άλλους δυστυχισμένους επειδή οι επιλογές σου δεν είναι ίδιες με αυτών.» Ο κύριος Καλός δεν έβγαλε μιλιά. Φίλησε το καβούκι της χελωνίτσας και βυθίστηκε σε σκέψεις. Ίσως η Μιράντα να έχει δίκαιο, ίσως και όχι(;)…

Ποιος είμαι, πού πάω, τι ζητώ;

2006-07-31T08:00:00.000+03:00

Τι διαβάζω σήμερα στο in.gr και μου έρχεται νταμπλάς*!

Τον πρώτο «παγκόσμιο χάρτη της ευτυχίας» παρουσίασε Βρετανός επιστήμονας

Διαβάζω τον τίτλο, ένα σαρκαστικό χαμόγελο ζωγραφίζεται στα χείλη μου… Πού που να ξέρετε από ευτυχία εσείς, μουντρούχοι! Εμείς εδώ οι Ελληναράδες, έξω καρδιά, φοβεροί, υπέροχοι, φανταστικοί τύποι…

Όπως αναφέρει το BBC, η έρευνα του Ουάιτ -κοινωνικός ψυχολόγος στο επάγγελμα- βασίστηκε στις απαντήσεις που έλαβε από δείγμα 80 χιλιάδων πολιτών σε παγκόσμιο επίπεδο.

«Όταν ρωτάμε τους ανθρώπους για το αν είναι ευτυχισμένοι με τη ζωή τους, οι άνθρωποι σε χώρες με καλό σύστημα υγείας, υψηλό Κατά Κεφαλήν ΑΕΠ και εύκολη πρόσβαση στην παιδεία, είναι πιο πιθανό να πουν ότι είναι ευτυχισμένοι» εξήγησε.

Έτσι, στην πρώτη θέση βρέθηκε η Δανία, για να ακολουθήσει σε απόσταση αναπνοής η Ελβετία, η Αυστρία, η Ισλανδία και οι Μπαχάμες. Οι ΗΠΑ στην 23η θέση, η Βρετανία στην 41η, η Ιαπωνία στην 90ή θέση, ενώ στις δύο τελευταίες συναντάμε το Μπουρούντι και τη Ζιμπάμπουε.

Δεν άκουσα, πώς είπατε, ορίστε; Συγγνώμη, κύριε, ποιος είστε; Σοκ! Η κοσμοθεωρία μου κλονίζεται! Αν δεν είμαστε οι πιο χαβαλέδες, αλάνια, μάγκες (και μόρτισσες), τότε ποιοι είμαστε; Και καλά το Παγκόσμιο, πες οι τύποι είναι στις Μπαχάμες, κι εγώ μες τη καλή χαρά θα ήμουν.. αλλά ούτε το Ευρωπαϊκό; Τίποτα; Αν Έλληνας δεν σημαίνει Ζορμπάς, λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το κορίτσι μου τότε τι σημαίνει, ερωτώ;! Ποιος είμαι κυρίες και κύριοι, πού βαδίζω; Μπα λέω, κάτι θα έκαναν στην συλλογή, ποιος ξέρει τι θα ρώτησαν. Ξαναδιαβάζω, «ρωτάμε τους ανθρώπους για το αν είναι ευτυχισμένοι με τη ζωή τους», λέει… Δηλαδή τζίφος. Μας την είπανε οι Δανοί!

Απ’ την άλλη αρχίζω να το σκέφτομαι καλύτερα, πόσοι απ’ τους γνωστούς μου θα απαντούσαν «ναι είμαι ευτυχισμένος!»; Απ’ τους γνωστούς σου; Εσύ τι θα απαντούσες;

Προβληματίστηκα ο πρίγκηψ πρωινιάτικα…

* νταμπλάς: μεγάλος δίσκος σερβιρίσματος (εξ’ ου και «γιούρια στο νταμπλά με τα κουλούρια»)

Φραπές ο χτυπητός

2006-07-30T09:06:00.000+03:00

Το post αποτελεί κοινωνική προσφορά στους απανταχού Έλληνες φοιτητές! Ακούστε με προσοχή, κρατάτε σημειώσεις και θα πιείτε τον καλύτερο φραπέ της ζωής σας. Σους, μιλάει Θεσσαλονίκη!

Σύνεργα: ποτήρι πλαστικό ή άλλο που να μη μας νοιάζει να γρατζουνιστεί, κουταλάκι (μεταλλικό όχι πλαστικό), καφές, ζάχαρη, παγάκια, παγωμένο νερό SOS: για τέλειο φραπέ εμφιαλωμένο, όχι βρύσης (μέγα σφάλμα!!), καλαμάκι (όχι σουβλάκι, καλαμάκι πλαστικό λέμε!).

Προαιρετικά: γάλα (κι αυτό παγωμένο) κατά προτίμηση νουνού συμπυκνωμένο.

Βάζουμε στο ποτήρι τον καφέ και τη ζάχαρη (συνιστώμενη δόση 1,5 κουταλιά καφέ, 1,5 ζάχαρη αλλά δε θα επιμένω...).
Βάζουμε ελάχιστο νερό (3 κουταλιές) και ένα παγάκι.
Προσοχή τώρα, έρχεται η μαγκιά: με το κοίλο (την πλάτη) του κουταλιού μας ανακατεύουμε τον καφέ, προσπαθώντας να σπάσουμε τους κόκκους του στο εσωτερικό του ποτηριού.
Μόλις σπάσουμε όλους τους κόκκους και γίνει ενιαίο το μίγμα (θέλει ώρα!) ρίχνουμε λίγο ακόμα νερό (και γάλα ανάλογα με τις προτιμήσεις).
Ξαναχτυπάμε με τον ίδιο τρόπο… ξανά νερό, ξανά χτυπάμε κλπ. κλπ..
Προσθέτουμε τα υπόλοιπα παγάκια και το καλαμάκι!

Αν όλα πάνε καλά, θα πιείτε τον πιο αρωματικό και γευστικό φραπέ που έχετε δοκιμάσει! Λογικά η όλη διαδικασία θα πάρει κανένα δεκάλεπτο με τέταρτο οπότε ενδείκνυται μόνο για αρχόντισσες και αλήτες που θα απολαύσουν το φραπεδάκι και την όλη προετοιμασία στο μπαλκόνι με μουσική υπόκρουση «Το Καλοκαιράκι»!

Προσοχή, υπομονή στο χτύπημα, μη βιαστείς σε βλέπω!!!

Γειααα μααας!!!

Tα βράδια, μου, λύπη(ει)

2006-07-29T19:25:00.000+03:00

Το βράδυ, είναι το δυσκολότερο κομμάτι της ημέρας. Είμαι σίγουρος ότι το ξέρεις.

Είναι η ανάσα σου, στο μάγουλό μου το βράδυ που μου λείπει.

Να ξεκινάει η μέρα δίπλα σου, να σε πιάνω να με κοιτάς και να χαμογελάς απ’ τη θέση του συνοδηγού.

Μου λείπει το γέλιο σου, οι στιγμές μας. Μου λείπεις εσύ, εμείς.

Σε λίγο πάλι μαζί…

ΟΑΣΘ

2006-07-28T18:23:00.000+03:00

Το λοιπόν, τα ψέματα τελείωσαν. Άρχισαν να σκάβουν απ’ ότι πληροφορούμαι, και μάλιστα κοντά στο σταθμό του ΟΑΣΘ. Κατευθείαν χτύπημα στην καρδιά!
Το μετρό που τόσο φαγωθήκαμε όλοι να αποκτήσουμε γίνεται πραγματικότητα… τα καημένα τα αστικά πάνε, ποίος θα πήζει στο 14 (οι Θεσσαλονικείς ξέρουν) άμα μπορείς να πάρεις το μετρό, air condition, μεγάλα βαγόνια, ταχύτητα.. χλιδές παιδί μου, γίναμε Ευρώπη! Άντε μετά από λίγα χρόνια να εξηγήσεις ότι το αστικό είχε ολόκληρη φιλοσοφία. Όπως και να το κάνουμε, είναι συνδεδεμένο με τη ζωή μας..

Εγώ προσωπικά θυμάμαι:

τη πρώτη φορά που μικρός ακόμη με άφησαν να πάρω μόνος αστικό, ελεύθερος, μπορούσα να πάω οπουδήποτε: η πόλη στα πόδια μου!
μια γυναίκα να παθαίνει ανακοπή, η πρώτη μου επαφή με το θάνατο.
Γυμνάσιο: στραβές ματιές στα κορίτσια, κορδωμένοι εμείς χαχανίζαμε!
Λύκειο: οι απίστευτες μαλακίες, ήταν τρόπος χαλάρωσης, άλλοι κάναν γιόγκα εμείς παίρναμε αστικό :)
πανεπιστήμιο: η περηφάνια, κυκλοφορούσαμε με τα βιβλία της σχολής στο χέρι

ώσπου μετά... πήρα αυτοκίνητο. Τέρμα το αστικό, τέρμα όλα.

Παρ’ όλα αυτά τα αγαπάω τα σκασμένα κι ας χώνονται στη λωρίδα μου χωρίς φλας…

American boy

2006-07-27T22:14:00.000+03:00

Με αφορμή πρόσφατη παραμονή στας Αμερικάς θα επιχειρήσω συνοπτική περιγραφή του είδους που διαβιεί στην εν’ λόγω περιοχή.

Ο Αμερικανός εξωτερικά είναι εύκολα αναγνωρίσιμος. Ντύνεται πρόχειρα. Πολύ πρόχειρα. Πάντα T-shirt, βερμούδα και σαγιονάρα. Μακρύ παντελόνι δε θα δεις σε καλοκαιρινή σεζόν, ακόμη και το βράδυ σε καφέ μπαράκια κλπ., ενώ αν δεν εγκλιματιστείς σύντομα θα ακούσεις το θανατηφόρο: «He’s either gay or European». Χαρακτηριστικό το μαλλί: φυσικά αλά Μπίτλς – Αγγλία πριν 10 χρόνια.

Ο Αμερικανός είναι ευγενικός, θα σταματήσει στη διάβαση για τον πεζό, θα σου κρατήσει πάντα την πόρτα να περάσεις, θα σου δώσει οδηγίες στο δρόμο. Δεν έμεινα αρκετό καιρό για να καταλάβω αν η όλη διάθεση είναι ειλικρινής ή politically correct.. Οι απόψεις προς το παρόν διίστανται.

Στη δουλειά είναι ανταγωνιστικός. Το εντελώς αντίθετο του ομαδικού πνεύματος της Ευρώπης, προωθείται πάντα ο καλύτερος, ο καλύτερος δικηγόρος της εταιρίας, ο καλύτερος χειρούργος της κλινικής, ο καλύτερος καθηγητής του σχολείου ακόμη και αν είναι ο καλύτερος πωλητής στα MacDonalds το όνομά του θα μπει σε ευδιάκριτη θέση, ως ο τάδε of the month.

Όσο για τη διασκέδαση, θα προτιμήσει το κλασικό American Café-Bar όπου θα φάει συνήθως του σκασμού, σχεδόν πάντα κρέας (Atkins…) και είτε θα πιεί πολύ (μπύρα, κρασί, τεκίλα) ή δε θα πιεί αλκοολούχο, αλλά και πάλι πολύ, κόκα κόλα (την οποία ονομάζουν «σόδα»). Ισχύει το αγγλικό μοντέλο μεθάω για να περάσω καλά – να ξεπεράσω τις αναστολές μου, εξού και τα αγόρια και κορίτσια που ξερνοβολάνε έξω απ’ τα μπαρ στις 2 ακριβώς (στις 2 κλείνουν τα πάντα). Για το φαινόμενο φαίνεται να οφείλεται η ποτοαπαγόρευση κάτω των 21, οπότε μόλις τα περάσουν γίνεται ο πανικός…

Για τον Αμερικανό ψηφοφόρο σας παραπέμπω στον tekmirio

Νομίζω πιάσατε την κεντρική ιδέα,

Καλημέρα και να περνάτε καλά,

Μικρός Πρίγκηπας

ΥΓ. Διατηρώ τις επιφυλάξεις μου ως προς την ΝΥ την οποία και δεν επισκεύτηκα, αλλά πληροφορίες λένε πως έχει τελείως δικό της στυλ…

Ο Μικρός Πρίγκηπας στον ψυχαναλυτή..

2006-07-27T16:24:00.000+03:00

Γιατί Μικρός Πρίγκηπας;

Είναι πρίγκηπας του δικού του, μικρού, κόσμου!
Αν και είναι από ένα μικρό πλανήτη, διψάει να μάθει από τη Γη και τους ανθρώπους...
Είναι αφιερωμένος στο δικό του, λουλούδι!
Ζει με ουσία!
Ε, όπως και να το κάνουμε, είναι πρίγκηπας...:)

Καλή αρχή...

2006-07-27T08:27:00.000+03:00

Εμπειρίες, σκέψεις και συναισθήματα που θέλω να μοιραστώ μαζί σας… Να ανταλλάξουμε κομματάκια ζωής! Να γελάσουμε, να δακρύσουμε, να σκεφτούμε μαζί.

Καλή ανάγνωση,

Σας καλωσορίζω,
Μικρός Πρίγκηπας

2006-07-27T07:05:00.000+03:00