Τετάρτη, Απριλίου 04, 2007

Ο μικρός Ναυτίλος


...

Είσαι νέος -το ξέρω- και δεν υπάρχει τίποτε.

Λαοί, έθνη, ελευθερίες, τίποτε.
Όμως είσαι. Και την ώρα που

Φεύγεις με το 'να πόδι σου έρχεσαι με τ' άλλο
Ερωτοφωτόσχιστος

Περνάς θέλεις δε θέλεις

Αυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλα
Εναντίον μας. Όσο η φωνή σου αντέχει.

Πως της παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνεις
Πάλλονται κάτω απ' το δέρμα σου οι μυώνες
Ή τα ζώα που πίνουν κι υστέρα κοιτούν
Πως σβήνουν την αθλιότητα: ίδια εσύ
Παραλαμβάνεις απ' τους Δίες τον κεραυνό
Και ο κόσμος σού υπακούει. Εμπρός λοιπόν
Από σένα η άνοιξη εξαρτάται. Τάχυνε την αστραπή

Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.

...

Σάββατο, Οκτωβρίου 07, 2006

Τι TV...

Βρε παιδιά πού χάθηκαν από την τηλεόραση όλα εκείνα τα ωραία παιχνίδια που βλέπαμε παλιά;;; Θυμάμαι γύριζα από το σχολείο και έβλεπα ρουκ ζουκ, το απόγευμα κόντρες ή κόντρα πλακέ και πιο παλιά τον τροχό της τύχης(θέλω!) με την κρίστα που άνοιγε τα γράμματα… τι να πω;; τώρα αντί για χρεοκοπία βλέπουμε το ζονκ και το ντιλ με τον υπερ-εκνευριστικό Φερεντίνο που κάθε μέρα λυπάμαι να τον βλέπω να σπαράζει η ψυχή του όταν χάνει ο κάθε κακομοίρης που η απελπισία του σημαίνει νούμερα και το φαντομά Μικρούτσικο. Αλήθεια δεν έχει βαρεθεί πια να τρέχει και να φωνάζει σαν τη μαϊμού στο τσίρκο;; άσε που έβαλε το γιο του «μουσικό» λέει στην κριτική επιτροπή του dream show… Ξέρετε πόσοι και πόσοι μουσικοί παρακαλάνε για ένα νυχτοκάματο;;; Η απόλυτη ξεφτίλα πια.

Τουλάχιστον στα παλιά παιχνίδια, ακόμη και στον εκατομμυριούχο ή στο θησαυροφυλάκιο μάθαινες κάτι, συμμετείχες… Αυτά φέτος τόσο βαρετά και ανούσια. Ευτυχώς υπάρχει και του Παπαδόπουλου στη νετ αλλά όταν σου μπαίνουν απέναντι ο Χατζηνικολάου με τη Ζαχαρέα, η Στάη και ο Ευαγγελάτος… Ιιιιιιιιιιιιιιιιιιι (που λέει και η Ζούμπι)… Τι τόλμησα να εκστομίσω; Τα μάθατε τα νέα; Ο Ευαγγελάτος έμεινε μόνος του!!!! Ναι, ένα κοσμοϊστορικό γεγονός!!! Ούτε για την απεργία των δασκάλων τόση ανάλυση!!! Παραλίγο να τη λυπηθώ την καημένη τη Στάη που δε θα παίρνει πια τα χιλιάδες ευρώ!! Μήπως βρε παιδιά να οργανώσουμε έναν έρανο;;; κρίμα η κοπέλα…

Λιοιπόν τώρα πρέπει να φύγω, πάω να δω λίγη βέρα να έρθω στα ίσα μου γιατί συγχύστηκα!!! Ακρίτα=Θεά!!

Πέμπτη, Οκτωβρίου 05, 2006

Θεσσαλονίκη

Είδα πριν λίγες μέρες την εκπομπή του Τσίμα για την Θεσσαλονίκη. Όποιος δεν την είδε, έχασε. Βρείτε την στα torrent αν τα καταφέρετε. Μίλησε κυρίως για την ιστορία της πόλης, το πολιτισμικό και πολιτικό της υπόβαθρο, προσπαθώντας να αναλύσει την διαφορετικότητα της.

Η Θεσσαλονίκη λοιπόν πρώην πολιτισμικό κέντρο της Ελλάδας, κέντρο υποδοχής μεταναστών, ζωντανή, σφύζουσα πόλη. Οι Θεσσαλονικείς που αγαπούν την πόλη τους και δηλώνουν "πρώτα Θεσσαλονικείς και μετά Έλληνες". Η Θεσσαλονίκη που ψηφίζει δεξιά, ιδιόμορφα συντηρητική, θέλει να αναβαθμίσει το ρόλο της αλλά ξέρει ότι δύσκολα θα τα καταφέρει. Κοντράρεται με την Αθήνα για έργα, εξουσία, προσοχή. Χάνει τον αγώνα, απογοητεύεται και αφού δεν είναι νικήτρια προσπαθεί να "αθηνοποιηθεί" ώστε να ανελιχθεί.

Έτσι ή αλλιώς η πόλη αλλάζει. Κάποιοι ακολουθούν, άλλοι αντιστέκονται. Όσο είμαστε εδώ, θα παρακολουθούμε.

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 28, 2006

Διαβάζω :(

Ναι υπάρχω! Ζω ακόμη, παλεύω εναντίον των εχθρικών δυνάμεων της σατανικής, αχόρταγης, ανθρωποφάγας εξεταστικής η οποία εφέτος μας ήρθε εις διπλούν, έτσι για να την εμπεδώσουμε…

Εκτός των άλλων επέστρεψα στην απλή πλην τίμια PSTN γραμμούλα μου καθώς προσπάθειες να συνεννοηθώ με τον ΟΤΕ απέβησαν άκαρπες. Η συμπαθέστατη κυρία στο 134 με ενημέρωσε πως δεν μπήκε ακόμη η DSL την οποία ζήτησα (και πλήρωσα) προ μηνός, καθώς η γραμμή μου είναι λέει PCM και όχι κανονική. Στον τοπικό ΟΤΕ με ενημερώνουν πως η γραμμή μου δεν είναι δυνατόν να μεταβληθεί σε κανονική, τουλάχιστο για ένα δυο μήνες ακόμη, αλλά «δουλεύουν πάνω στο θέμα»… Πάντως αν θέλω μπορώ να πάρω πίσω τα χρήματα του πακέτου, στέλνοντας αίτηση με fax στα κεντρικά, που θα ειδοποιήσουν το κατάστημα που θα ειδοποιήσει εμένα να περάσω απ’ εκεί.

Ίσως να είναι και καλύτερα, χωρίς internet μπορεί και να περάσω κανένα μάθημα. Φοιτητικό internet μες την εξεταστική θέλεις πουλάκι μου; Σε πιάσαμε.

Καλό κουράγιο σε όσους είναι στις επάλξεις,

Πριγκηπικούς χαιρετισμούς!!

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 01, 2006

Μ'αγαπά, δε μ'αγαπά...


Πόσες ώρες-λεπτά-δευτερόλεπτα έχει να μου τηλεφωνήσει;

Τώρα γιατί μου το είπε αυτό;

Να του στείλω ή όχι; Κι αν ναι τι να του πω;

Μήπως δεν πρέπει;

Τι θα σκεφτεί; Λες να ενδιαφέρεται; Θα βάλω το Γιώργο ή τη Μαρία να τον ψαρέψει.

Δε γίνεται άλλο, θα του πω να χωρίσουμε.

Βαρέθηκα να ακούω συγνώμη.

Δεν είναι 1. το ψέμα

2. η αδιαφορία

3. τα νεύρα

4. η ειρωνεία

5. η ζήλεια

6. η αχαριστία

Φεύγω για το 7. την απιστία (Ε, τώρα τι να πεις…)

«Σ’αγαπώ, δε σήμαινε τίποτα για μένα. Το έκανα σε μια στιγμή αδυναμίας, Συγνώμη μωράκι μου.» (= «ήθελα μόνοι να **** μια άλλη»)

Λες να το έκανε αλλά να μ’αγαπάει;

Κι αν λέει αλήθεια;

Αλλά εγώ ποτέ δε θα το έκανα.

Γιατί ρε γαμώτο; :(

-Δεν ξέρω τι να κάνω. Προτιμάει τους φίλους του από μένα. Όλο Champions League , Πανάθα και Εθνική. Τουλάχιστον νικήσαμε τους Αμερικανούς…

Γεύση πικρόγλυκη ή γλυκόπικρη. Αλλά πόσες και πόσες φορές τα έχετε ακούσει από κολλητούς και μη;

Αλλά αν το σκεφτείς είναι το πιο μεγάλο που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος. Να ψάχνει την αγάπη, αφοσίωση, το παρεάκι του. Κάποιον να ανοίξει την ψυχούλα του. Και να δεχτεί την ψυχούλα του άλλου.

Κι άμα με ρωτάνε τι να πω η μαργαριτούλα; Τι να πεις κι εσύ; Θα γίνεις κακιά χωρίς να το θέλεις ή θα τα παρουσιάζεις όλα όμορφα και θα γίνεις χειρότερος. Όμως η αλήθεια είναι πιο χρήσιμη.

Σε περίπτωση ανάγκης έχε πάντα μια μαργαρίτα στο πορτοφόλι σου. Μπορεί να διαψευστεί εύκολα και χωρίς παρεξηγήσεις (σε αντίθεση με σένα), ενώ θα έχεις κερδίσει και ένα χαμόγελο σε ένα συννεφιασμένο προσωπάκι!